تقدیم به روح عشق و احساس... تقدیم به اونی که دوستش دارم
اول از همه باید از چندتا دوست که توی مدتی که این کارو شروع کردم منو تنها نذاشتن تشکر کنم.
مخصوصا از عسل مشکی پوش/سینا ،آقا پسر تنهای خسته/آقا سراج و....
خوب این پست شاید آخرین پست من باشه البته تا بعد کنکور.
بعد از کنکور سراسری حتما میام
با همین وب ولی متحول خیلی خیلی متحول
راستی داداشم هم یه وبلاگ کوجولو داره
خوشحال میشم اگه بتونین یه خورده کمکش کنین
آدرسوشو زیر نوشتم
موفق باشی
یا علی
فاطمه عزیزم...
Maryam yedarzade
هر روز روز تولد توست .هر وقت برگی می افتد و مرغی بال باز می کند.هر وقت آسمان بغض می کند و هر وقت که می آیی و دلم می خواست بمانی اما می روی.
من و پاییز قرار گذاشته ایم به آن سه فصل دیگر هم سپرده ایم،امسال زودتر تولدت میشود.لطف کنی کمی زودتر کبوتران هلاک چشم به راه صحن خیس از اشک دلم را به آرزویشان برسانی...
زیبای من ،ای تنها دلیل رد کردن هر دلیل و ای تنها بهانه آوردن هر بهانه،دلم تنگست برای خودت ،تولدت،جادویت،سرزنشت و هر چه به جز سفرت.
تولدت را تبریک می گویم،دیری نیست روزی که همه به قول سهراب ترا به هم تبریک می گویند.نازنینی حرف قشنگی برایم نوشت و من با یاد او برای تو می نویسم:
لمس بودنت مبارک
خیلی وقته که به تنهایی عادت کردم.دفعه اول نیست که بدون تو تولد می گیرم.یه کیک خیالی سفید بزرگ با چند تا شمع کوچیک روی اون،بادکنکای رنگی،فشفشه های خاموش...وای که چه جشنی...جات خیلی خالیه...مهموناش هم همون غم و عصه های دیروز و امروز که کادوی تولدشون هیچی به جز خاطرات سیاه گذشته نیست.
وقتی باد از گوشه پنجره می وزه و شمع های روی کیکو خاموش می کنه ،همراه به همه غشه های غم دوریت غریبانه می خونم:
تولد تولد
تولدت مبارک
آروم آروم دستامو می ذارم روی سینم،کادوی کوچیکمو دربیارم...اونو میذارم پشت در خونم تا هر وقت از این نزدیکی ها رد میشی اونو برداری.خیلی کوچیکه...واقعا شرمنده.فقط اگه به چشمت اومد و اونو برداشتی خیلی مواظبش باش آخه شکستنیه.
اگه یه وقت ازش خوشت نیومد و خواستی دور بندازیش،اونو جایی بنداز که تکه شکسته هاشو نبینم..آخه احساس عزیزترین چیزی بود که داشتم.
سلام
یه سلام به بزرگی دنیای کوچیک ما آدما
امروز واسه من یه روز تازه ست،یه روز پرهیجان که فقط یه بار توی زندگیم اتفاق افتاده و دیگه هم نمی یفته...اگه گفتی
خوب...جونم واستون بگه امروز من بعد ۶۱۶ روز ۳ ساعت ۴۵ دقیقه کارت پایان خدمتو گرفتم.
یعنی از ساعت۷:۱۵ صبح روز ۲۱فروردین۱۳۸۴ تا امروز یعنی ساعت۱۰:۴۵ روز ۲۶آذر ۱۳۸۵
باورتون نمیشه اگه بگم لحظه کارت گرفتن تو فضا بوذم.هیچی حالیم نبود فقط یه ساعت حاج وواج به عکس روی کارت خیره شده بودم
....که مطمئن شم مال خودمه یا نه
خلاصه اینکه امروز اولین روز شخصیگری منه واسه شیرینی همین پایین آپ کردم بخونیین 
امیدوارم همیشه کامتون شیرین باشه
۱- پیامبر اکرم:هر که صبوری کند ، به آرزوی خویش برسد.
۲-امام علی ع :مردم در خوابند وقتی میمیرند بیدار می شوند.
۳-خواجه عبدالله انصاری:بترس از کسی که از خدا نمی ترسد.
۴- وودرو ویلسون :تنها آنکه در خلاف مسیر آب شنا میکند فشار و نیروی آن را حس میکند.
۵- مایکل لارسن:شکست راه آنانی است که بردباری شان ناچیز است.
۶-سقراط: با دشمن نیز باید وشورت کرد تا پایه دشمنی او معلوم گردد.
۷-افلاطون:زینت انسان سه چیز است،علم ،محبت و آزادی.
۸-پاسکال:سعادتمند کسی است که در هجوم و مقابله با مصایب ، خود را نبازد.
۹-سولون:راز نیرومندی و جوان ماندن من در این است که هر روز چیز تازه ای یاد می گیرم.
۱۰-ناپلئون:آن کس که از اول می داند به کجا می رود ،خیلی دور نحواهد رفت.
۱۱-جبران خلیل جبران:بشریت رودخانه ای است که از دره های خلقت تا اقیانوس ابدیت جاریست.
۱۲-هاینه:تجربه مدرسه خوبی ست ولی افسوس که خرجش سنگین است.
۱۳-گاندی:وقتی که بلا به تو روی می آورد،بخند و خونسرد باش.
۱۴-ژرژالیو:کم حرف بزنید،زیاد ببینید و خیلی بشنوید.
۱۵-کنفوسیوس:این چهار صفت از بزرگان است:ادب،فروتنی،عدالت و مهربانی.
۱۶-ویلیام شکسپیر:سه ساعت زود رسیدن به از یک دقیقه دیر کردن است.
۱۷-لوهولتز:نبوغ عبارت است از ۱٪تفکر و ۹۹٪عرق ریختن.هرگز کسی در عرق ریختن خود غرق نشده است.
۱۸-دان ماکونیس:به تعویق انداختن کارها،تنها تلاش برای رسیدن به دیروز است.
۱۹-جورج الیوت:هرگز برای رسیدن به آنچه می توانستی باشی دیر نیست.
۲۰-جیم باکن:رسیدن را دور بریزید و از راه لذت ببرید.
این روزا دیگه سرم خیلی شلوغ شده.آخه دارم واسه کنکور می خونم.زیاد نمیتونم آپ کنم.
جمعه ها اگه وقت!!!!کنم شاید یه سر بیام.این روزا اعصاب درست حساب ندارم،چند روز یش از همدوره ها خدمتم ترخیص شدن.لحظطه ی خداحافظی نمی دونی چه حالی داشتم.نمی تونستم جلوی گریمو بگیرم...خیلی سخت بود...واقعا اون واسه من مثل برادرم بودن حتی نزدیکتر امیدوارم همشون توی زندگیشون موفق باشن و اگه این پست می خونن می خوام بهشون بگم خیلی دوستشون دارم...
این شعر کوچیک رو تقدیم می کنم به همشون... امیدوارم دوباره ببینمشون
عباس (شیروان)ـ داوود(سبزوار) ـ مجید ، مهدی ، احمد ،صادق ، محمد(مشهد)
تو را بازیچه باید کرد شاید
تو را پرپر زنان غنچه باید کرد شاید
تو را با دل رفیق و مونس باید کرد شاید
برایت بارها باید بگویم که در رگهای من جاری شدی چون خون
که از من ساختی بار دگر مجنون شاید
باید با تو بود...
با تو باید رفت تا غروب یک حقیقت تلخ
به دنبال تو باید رفت تا غروب یک حقیقت تلخ
به دنبال تو...
...تا خورشید باید رفت
زدست تو به تاریکی کوهستان غم باید سفر کرد شاید
به پیش پای تو چون یک مشت خاک بی بها گردم شاید
برای قلب تو فدا گردم شاید
فقط و فقط ۸ روز و ۲۲ ساعت دیگه...
راستی شما رای میدین؟ یا نه؟
به نظر من یه ایرانی نباید به مسایل دور و برش بی تفاوت باشه.متاسفانه در کشور ما هنوز فرهنگ انتخاب درست کردن جا نیفتاده! مردم رای می دن اما نمی دونن به کی!فقط می رن سر صندوق و با چشم و گوش بسته رایشون میندازن ! نتیجه این جور انتخاب کردن رو هم تا حالا دیدم... از رئیس جمهور تا نماینده ها ی مجلس...
پس اگه می خوای سرنوشت خودتو و دیگران رو خودت رقم بزنی....
انتخاب کن
یه انتخاب با چشم باز...
فرهنگ سازی انتخاب رو باید اول از خودمون شروع کنیم
موفق باشی
در باغ سرد آرزوهای بر باد رفته
در هیاهوی سایه های سیاه رهگذر
کیست که حرمت گلها را نشکند؟
چه کسسی می بیند نگاه معصومانه شاخه گل سرخی را
که از هیبت گام رهگذران بیمناک است
ای وای خدایا
چه بی رحنمند زبانهایی که بر دل گل خسته زخم می زنند
چه دل سنگ اند که بر گلبرگهای زردش می خندند
و او چه آرام سکوت می کند
سکوتی در ورای طوفان غمهای دل ساده اش
ای وای خدا...
ای وای خدا...
ای وای خدایا...
تا کی در طومار عشق رنگ درد باشد
تا به کی بروی دیده اش سیل اشک باشد؟
پس تا به کی...
عضی وقتا توی زندگی با یه مشکلاتی روبرو میشم که واقا نفسمو می گیرن.ولی چیزی که کارو بدتر میکنه زخم زبون مردم و یه کلاغ چهل کلاغ اوناست که نمک روی زخمه،شاید هم بدتر از این.
به سختی های زندگی میشه یه جوری کنار اومد ولی با حرفای مردم عمرا...این روزا حرفای مردم داره کمرمو میشکونه...دیگه واقعا نمی دونم چی کار کنم...حرفایی در مورد اون میزنن که با هیچ منطقی سازگار نیست..از کجا میارن نمی دونم فقط اینو می دونم که من ازشون راضی نیستم حتی اگه اون راضی باشه...خدا خودش میدونه با اونا
به قول شاعر:
هر کس بد ما ز خلق گوید
ما چهره زغم نمی خراشیم
ما خوبی او به خلق گوییم
تا هر دو دروغ گفته باشیم
اسلام ...
الان که دارم آپ می کنم هوای مشهد بارونیه.وای که نمی دونین چه حالی میده زیر بارون قدم بزنی...
قشنگترین روزا واسه من روزای بارونیه.شما چه طور از هوای بارونی خوشتون میاد...یا نه...ببینم شما هم مثل من از قدم زدن زیر بارون بدون چتر خوشتون میاد یا می ترسید خیس بشین و سرما بخورین...
تو این یکی دوماه آینده سه روز از بهترین روزای زندگیم در راهه...آلان بهتون نمی گم..می خوام سوپ ریز بشه..
فقط یادتون باشه ۲۷ روز و ۲۲ ساعت و ۴۵ دقیقه دیگر
انتظار
چشم هایم درمانده انتظاری بی پایان
سینه ام ماوای دردهای بی حساب
قلبم کوچکم کلبه خاطرات گذشته
شانه هایم خسته از بار گناهم
و تمامی وجودم رنجور از عذاب وجدانم
کاش دستانم به سرانگشتان ظریفت می رسید
تا شاید آن روز
از چهره ماهت شرمگین نباشم
حیف از آن روزهایی که با غرور بی جایم
حرمت عاطفه هایت را شکستم
کاش می شد دوباره از نو نوشت
حکایت تلخ قتل عام احساس تو را
حال سرخورده و نادم از گذشته تاریک
چشم به جاده های خلوت تنهایی
به امید بازگشت پرستوهایم
گرچه می دانم بجز من
کسی به استقبال بهار نمی آید
اما کاش می توانستم برای چشمها و گوشهای بسته
سیمای ساده و مهربان تو را توصیف کنم
می دونم یه روز از همین روزا بر میگردی.پس واسه اون روز خودمو آماده می کنم.
هر شب به ستاره ها خیره میشم تا تورو میونشون پیدا کنم.
جلوی آینه می ایستمو تورو تجسم می کنم.
با خودم حرف می زنم،حرفایی که وقتی تو رو دیدم بهت بگم
البته می دونم که وقتی جلوت بایستم همه چیز یادم میره.
ولی بازم اونارو مرور می کنم.
کاش الان کنارم بودی...
اون وقت داد میزدم
دوستت دارم
تا همه بدونن تو مال منی
تو حق منی،حق اون سختی هایی که کشیدم.
زود برگرد منتظرم...
خیال کردم بری میری از یادم تو رفتی و چیزی نرفت از یادم
تو رفتی تازه عاشقتر شدم من از اونی هم که بودم بدتر شدم من
صبح تا شب این شده
که واسیه چشمات بیدارم
تو خدای عاشقایی تو همه کس و کارم
تو به دادم رسیدی و قتی تنهاییمو دیدی تو نذاشتی برم از دست اگه چیزیم هنوز
نازنین من امید شیرینم من بجز تو کسی نمی بینم
از اون روزی که رفتی یه روز خوش ندیدم
بجز دستای گرمت بلا و خوش ندیدم
زندگیمو به پای تو دادم اون روزا نمیره از یادم
نازنینم برس به فریادم
اگه نظر ندی خیلی خیلی ... 
نظر یادت نره...
).دعامون کنین ...
این شعر قشنگ از مریم حیدر زاده رو تقدیم به قشنگترین گل روی زمین fatemeh امیدوارم به زودی ببینمش
قصه من وتو
دل من روی زمینه دل تو تو آسمونه
اینقده دوسست دارم که فقط خدا می دونه
بیا یه عهدی ببندیم کدوم یک از ما
تا ته جاده دنیا سر عهدش میمونه
بعضی قلبا بی ستارن،یه ستاره هم ندارن
شایدم ستاره هاشون مث ما تو کهکشونه
برجای غرور بلندن که دارن به ما می خندن
کاش با هم بریم یه جا که بر خلاف شهرمونه
یادمه پرسیدم از توکه میشه با هم بمونیم؟
گفتی این که دست ما نیستبذارش پای زمونه
چه بباری ،چه بتابی،چه بخندی،چه بخوابی
عزیزم چه فرقی داره واسه اون که شد دیونه
نکنه بری یه روزی با یه قایق از کنارم
واسه دلم نذاری نه اشاره نه نشونه
می دونم یه جای این عشق،خستگی کار میده دستت
مرغ عشقمونه رو آخرش می کنه بی آشیونه
من نمی دونم چی می شه،نم شه بگذرم از تو
شاید اون موقع ببارم تا شاید بیای به خونه
خلاصه فقط می خواستم قصمون رو گفته باشم
می دونم که آخر عشق با خدای مهربونه
دل من فکراشو کرده که صبور با وفا شه
کاش دل تو هم صبور شه این روزا اگه بتونه
دیگه حرفی نیست عزیزم بجز اشکی که می ریزم
کاش بپرسی راز عشقو از گلای ناز پونه
یا علی
سلام
به همه اونایی که مهمونای همیشگی این کلبه کوچیک هستن.متاسفانه وبلاگ قبلی ام یه خورده مشکل پیدا کرد
برای همین از این به بعد با این وبلاگ آپ می کنم.
سرتونو درد نمی یارم ... این وبلاگ تقدیم رو به همه عاشقان صادق می کنم به خصوص عشق خودم فاطمه...
امیدوارم خوشتون بیاد .فقط اگه این وب خوندین تو رو خدا نظر یادتون نره...
این متن کوچیک رو از توی دفتر خاطرات سربازی خودم براتون نوشتم.امیدوارم خوشتون بیاد ببخشید اگه
رمانتیک نیست...
حرفهاي ناتمام
باز چشمهايم باريد
باز دستهايم لرزيد
حرفهايم در عمق دلم جاماند
اما خاطراتت بيرون ريخت
روزهاي سخت بر من خنديدند و رفتند
شبهاي سرد ايستادند و نظاره كردند
و چه سخت بود شبهاي جدايي
وچه سخت بود لحظه هاي بي تو بودن
و غربت نمك زخمهايم
كاش تو را مي ديدم
در آن لحظه اي كه لب جوي مي نشستي
كاش تو را مي ديدم
در آن وقت كه ديدگانم خاموش نبود
آهسته تر مي گويم
كاش تو را مي بوسيدم
در آن وقت كه گفتي:
-(( خداحافظ))
تا امروز در آتش دل نسوزم
آتشي برگرفته از جان
در سينه پر دردم
دنياي من:
چگونه تو را احساس كنم
تا كه بال و پرم نسوزد
ولي بدان اگر خاموش نشوي
بال وپر كه هيچ
جان را فدايت ميكنم
فدات بشم ... نظر یادت نره
